ORGANIZACJA EWAKUACJI LUDNOŚCI I MIENIA Z OBSZARÓW ZAGROŻONYCH

Dobrze zorganizowane społeczeństwo przygotowane jest do sprawnego funkcjonowania nawet w najtrudniejszych sytuacjach. Statystyki wskazują, że w większości przypadków występujące zagrożenia mają charakter lokalny, a ich likwidacja jest działaniem rutynowym.

W tego rodzaju akcjach udział biorą służby zawodowe (często również ochotnicze) jednej lub kilku formacji (straż pożarna, policja, pogotowie ratunkowe, tzw. Służby komunalne i inne.).Czasami jednak w wyniku niekorzystnego rozwoju sytuacji, zdarzenia mogą spowodować powstanie sytuacji kryzysowej, w konsekwencji, której następuję znaczne ograniczenie możliwości reagowania służb oraz funkcjonowania struktur państwowych i groźba zerwania więzi społecznych. Jednym
z ważniejszych zadań zmierzających do zapewnienia bezpieczeństwa ludności znajdującej się na zagrożonym obszarze jest jej odpowiednio wczesne ostrzeżenie przed niebezpieczeństwem i – jeśli zajdzie taka potrzeba – dobrze zorganizowana
i przeprowadzona ewakuacja.Warunkiem podjęcia skutecznych działań jest odpowiednio wczesne uzyskanie informacji
o zaistnieniu zagrożenia, jej przetworzenie i przekazanie we właściwej formie do poszczególnych adresatów. Realizacja działań ostrzegania i alarmowania powinna umożliwić skuteczne uruchomienie systemu reagowania i uprzedzenie ludności
o zagrożeniu przy jednoczesnym zminimalizowaniu niebezpieczeństwa powstania paniki wśród ludności zagrożonej. Ewakuacja ludności od dawna stanowi wypróbowaną, chociaż częściej wymuszoną niż wcześniej przewidywaną, metodę ochrony przed niebezpiecznymi zdarzeniami losowymi, zarówno w sensie zapobiegawczym jak i ratowniczym. Za zorganizowaniem ewakuacji przemawia fakt, że zawsze znajdą się ludzie, którzy będą usiłowali opuścić rejony zagrożone. W takiej sytuacji, przy braku jakiejkolwiek organizacji, masowe ruchy ludności mogą spowodować paraliż organizacyjny, zablokowanie ciągów komunikacyjnych itp., co w konsekwencji może wywołać tragiczne skutki. Ewakuacja jest jednym ze sposobów zbiorowej ochrony ludności.

 

Ewakuacja jest jednym z podstawowych działań mających na celu ochronę życia i zdrowia ludzi, zwierząt oraz ratowanie mienia, w tym zabytków oraz ważnej dokumentacji, w przypadku wystąpienia wszelkiego rodzaju zagrożeń. Jej prowadzenie może mieć miejsce w różnych stadiach zdarzeń niebezpiecznych. W praktyce najczęściej przeprowadza się ewakuację osób poszkodowanych lub bezpośrednio zagrożonych (także zagrożonego mienia) po wystąpieniu zdarzenia niebezpiecznego (np. pożaru, wybuchu lub innego miejscowego zagrożenia) w obiektach lub na terenach. Ewakuacja może mieć również charakter prewencyjny, tzn. może być prowadzona z terenów i obiektów, w przypadku zbliżającego się zagrożenia, np. związanego z rozprzestrzenianiem się zaistniałych zdarzeń niebezpiecznych (powódź, katastrofa chemiczna itp.) lub groźbą prowadzenia działań militarnych, w przypadku zagrożeń wojennych.

 

Rodzaje ewakuacji:

EWAKUACJA I stopnia - polegająca na niezwłocznym przemieszczeniu ludności, zwierząt, mienia z obszarów/miejsc, w których wystąpiło nagłe, nieprzewidziane bezpośrednie zagrożenie poza strefę zagrożenia. Realizuje się ją natychmiast po zaistnieniu zagrożenia dla życia, zdrowia, mienia. Zarządza ją wójt, burmistrz, starosta, wojewoda, a także zarządzić ją może osoba kierująca akcją ratunkową na terenie objętym akcją

EWAKUACJA II stopnia - polegająca na uprzednio przygotowanym planowym przemieszczeniu ludności, zwierząt, mienia z rejonów przyległych do zakładów, obiektów hydrotechnicznych, ze stref zalewowych oraz rejonów przyległych do innych obiektów stanowiących potencjalne zagrożenie dla ludności, zwierząt lub mienia w przypadku ich uszkodzenia lub awarii. Realizuje się ją w sytuacji wystąpienia symptomów takiego zagrożenia. Zarządza ją wójt, burmistrz, starosta, wojewoda.

EWAKUACJA III stopnia - polegająca na uprzednio przygotowanym przemieszczeniu ludności, zwierząt, mienia, podczas podwyższania stanu gotowości obronnej państwa. Prowadzona jest w czasie stanów nadzwyczajnych i w czasie wojny. Decyzję o jej przeprowadzeniu podejmują organy wojskowe lub dowódcy wojskowi (w strefie bezpośrednich działań wojennych), we współdziałaniu z właściwymi organami obrony cywilnej, zgodnie z zasadami określonymi w stosownych ustawach.

Ewakuacji nie podlegają, w zależności od jej rodzaju:

  • osoby wchodzące w skład organizacji ratowniczych, ochrony ludności i służb porządku publicznego
  • osoby niezbędne do zapewnienia ciągłości funkcjonowania życia lokalnej społeczności
  • osoby posiadające przydziały mobilizacyjne
  • osoby niezbędne w danym rejonie ze względu na realizację zadań przez Siły Zbrojne
  • formacje obrony cywilnej.

Organem koordynującym planowanie, przygotowanie i prowadzenie ewakuacji ludności na terenie gminy Szczucin jest Burmistrz. W przypadku powodzi konieczność ewakuacji ludności z rejonów zagrożenia powodziowego (katastrofalnego zatopienia) określi Gminny Zespół Zarządzania Kryzysowego.
Ewakuację ludności realizuje się po otrzymaniu decyzji o jej przeprowadzeniu. Podejmując decyzję o ewakuacji należy uwzględnić rozmiar zagrożenia, jego intensywność, szybkość uderzenia, czas trwania oraz wpływ na lokalną społeczność.

 

Zarządzający przeprowadzenie ewakuacji określi:

 

  • obszar objęty obowiązkiem ewakuacji ludności,
  • czas w jakim należy przeprowadzić ewakuacje,
  • kolejność ewakuacji ( wg rejonów, wieku ludności itp.
  • miejsce i czas zbiórki oraz sposób ewakuowania niepełnosprawnych,
  • drogi i miejsca docelowe, transport,
  • służby i osoby odpowiedzialne za bezpieczeństwo osób ewakuowanych, ich dobytek, opiekę medyczną,

Sposób organizacji ewakuacji ludności i mienia z obszarów zagrożonych na terenie gminy Szczucin oraz niezbędne dane w tym temacie zawarto w „Planie ewakuacji (przyjęcia) ludności, zwierząt
i mienia I i II stopnia na wypadek masowego zagrożenia”.